D. Tutsaklığıl

Milletleri mabete soktuğu gerekçesiyle Yahudiler tarafından haksız şekilde suçlanan Pavlus’a ordakiler kötü davrandı ve zincirlenerek binbaşı Lisias mahkemesi tarafından Antonia kalesine getirildi. Lisias daha sonra Yahudilerin Pavlus’u öldürmek için planlar yaptığını anlayınca onu büyük bir koruma eşliğinde o sıralarda Feliks’in vali bulunduğu Kayseriye’ye yolladı. Pavlus’un suçlamaları asılsız çıkarması o kadar zor olmadı ama hem ondan para almayı uman hem de Yahudileri memnun etmek isteyen Feliks, görevini yeni vali Festus gelene kadar iki yıl daha onu zincir altında tuttu. Festus bir ziyaret için Yeruşalim’e gidince Yahudilerin ileri gelenleri ondan Pavlus’un onu suçlayanların mevcutiyetinde mahkeme edilmesi için Yeruşalim’e göndermesini istediler, Festus kadisinin de yakında Kayseriye’ye döneceğini dolayısı ile suçlamak isteyenlerin oraya gelmesini söledi. Yahudiler asılsız ve ağır ithamlarını bir kere daha tekrar ettiler ama Festus’u ikna edemediler bunun üzerine Pavlus davasını Kaysere arz etti. Dolayısı ile mahkemesi sadece Roma’da görülebilecekti.

Tutukluluğunun bu dönemindeki beş vaazı önemlidir. Bu söylevlerden ilki onu tehdit eden kalabalıklara Antonya’nın merdivenlerinde Yahudi dilinde olanıydı, burada Pavlus iman edişini ve öğretilerini savunmaya çalışmıştır ama kalabalığın bağrışıp çağrışması ile sözü kesilmiştir. İkinci söylevini bunun ertesi günü Lisias’ın topladığı millet meclisinde verdi bu sefer de yaptığı akıllı bir konuşma sonucu Ferisiler ile Sadukiler arasında çekişme çıktı ve onu suçlayacak bir şey bulamadılar. Üçüncü konuşmasını vali Feliks’in karşısında yaptı yöneltilen tüm suçlamaların temelsiz ve anlamsız olduğunu kolayca anlatıp suçsuzluğunu ispatladı. Dördüncü konuşması vali Feliks ve karısı Drusilla’ya İsa Mesih’e iman hakkında yaptığıdır. Beşinci konuşmasında karşısında Festus, kıral Agrippa ile Berniki dinliyorlardı Pavlus’un iman edişi ile ilgili idi ama yine yarım kaldı. Pavlus’un tutuklu olarak deniz yolu ile Kayseriye’den Roma’ya gidişi epey zorluklarla doludur. Pavlus yüzbaşı Yulius tarafından diğer mahpuslar ile birlikte Kayseriye’de gemiye bindirildi. Mevsim şartları nedeni ile deniz seyahate pek elverişli değildi. Gemi Suriye, Kilikya ve Pamfilya kıyılarını takip ederek Likya’nın Mira şehrine geldiler.

Orada mahkumlar İtalya’ya gidecek olan başka bir gemiye nakledildiler, seyahatin bu kısmı da deniz şartları nedeni ile çok yavaş geçiyordu ama Girit’te Güzel Limanlar adlı yere varabildiler. Pavlus kışı orada geçirmelerini salık verdi fakat bu uyarısı kabul görmedi tekrar yola çıkıldı, gemi sakine benzeyen bir havada yola çıktıktan sonra 14 gün azgın fırtınalarla başıboş bir vaziyette dolaştıktan sonra Malta yakınlarında hurdaya döndü. Malta’da 3 ay kaldıktan ve hava şartları da düzeldikten sonra orada kışlayan bir gemi ile Roma’ya varıldı.

E. Son Yılları

Tarihi plandan bakıldığında kesin bir şey vardır : Pavlus Roma’da Neron devrinde şehit edilmiştir. Fakat şehitliğinin kesin tarihi belli değildir, Neron’un Rama’yı yakması ile ölümü arasındaki geçen dört yıldan birinde olabilir.

Kitabı Mukades’in Ressullerin işleri bölümü Pavlus’un Roma’da iki sene kaldığı ve “ Allah’ın melekutunu vaazederek Rab İsa Mesih hakkındaki şeyleri bütün cesaretle ve kimse mani olmayarak öğretiyordu.” Şeklinde sona erer. Luka neden Pavlus’un serbest kaldığını belirtmemiştir. Pavlus’un tutukluluğunun sonlarına doğru uzun süredir gitmeyi istediği İspanya’ya gidebilip gidemediği kesinlikle belli değildir. Fakat son mektuplarından kesin rotası belli olmaksızın söz verdiği gibi Filipi’ye, kiliseler kuracak kadar bir zaman için Girit’e Asya’nın başkenti Efesos’a, Makedonya’ya, Selanik’e, tutuklanıp Allah’ın yardımı ile kurtulduğu Troas’a, Korintos’a, Militos’a, ve kışı geçirdiği Nikopolos’a gitmiştir. Mahkeme için Roma’ya giderken Timoteos’u yanında çağırmıştır. Timoteos’un onun ölümünden önce Romaya ulaşıp ulaşamadığını bilmiyoruz.