BİR TEK KİLİSEYE İNANIYORUM

Kilisedeki yerimiz hakkında konuşalım ki birer hristiyan olarak nerde bulunduğumuzu bilelim.

1. Kiliseyi kuran Mesih'tir. Bunun için kilise O'nun kutsal kanıyla canlanır ve Kutsal Ruh'tan
nimet alır. Buna dayanarak kilise kısa zamanda "Mesih'in kilisesi" adını aldı. Mesih'in ta kendisi kiliseyi "göklerin krallığı" diye anmıştır. O kilisenin yenilmez bir hükümdarlık ve egemenlik olduğunu ve yer altı güçlerinin kiliseyi hiç bir zaman alt edemiyiceklerini belirtti. (Matta 16:18). Bunun böyle olduğuna en açık ispat olan kilisenin iki bin yıllık tarihidir. Kilise iki bin yıl boyuca sarsılmaz bir şekilde gücüne güç katarak bu güne kadar bizleri himayesi altında tutmaktadır. Altın ağızlı ve Şam'dan alan Aziz Yuhanna bunu şöyle açıklamaktadır. "Kilise hücumlara rahmen galib gelir kendisine karşı kötülüklere rağmen yaşar dinlediği hakaretlere rağmen muhteşem olur... Sarsılır ama batmaz mücadele eder ama yenilmez dövüşür ama hiç bir zaman mağlup olamaz. Çünkü O Mesih'in Kilisesidir ve Mesih'e hiç kimse karşı koyamaz."


2. Tanrı tarafından kutsanmış olan Aziz Pavlos kiliseyi Tanrı'nın tarlası ve Tanrısal yapı olarak adlandırmaktadır. Yine başka bir yerde O'na gerçeğin sütunu ve temeli Mesih'in gelini olarak seslenir. Mesih kiliseyi sever öyleki onun için hayatını feda etti. Böylece kilise Tanrı'ya adanmış olamaya laik olsun öyleki vaftiz suyu ile arınmış ve temizlenmiş kilise temiz bir gelnin esvabı gibi kusursuz olsun.

Pavlos kiliseyi "Mesih'in Vücudu" diye ve Mesih'i de kilisenin başı olarak nitelendirir. "Kilise Mesih'in devamıdır. Başı tamamlayan vücut vücudu tamamlayan da baştır." Mesih ile kilise arasında o kadar güçlü bir bağlılık var ki vücud ve baş bir olur yani kilise başka bir değişle imanlılar ve Mesih bir olur. İşte o zaman kilise mükemmelleşir. Çünkü bir araya gelen vücut kutsallaşır Mesih bu vücudun başı olduğuna göre de kilise Mesih'le birlikte görkemli krallık olur.

3. Kilise babaları "Tanrısal Kurum" olan kiliseyi açıklamak ve tasvir etmek için farklı ama aynı öze sahip açıklamalar ve değimlerde bulunmuştur. "Kurtuluş Gemisi" diye adlandırdıkları kiliseyi Nuh'un gemisine benzetirler Nuh'un gemisi nasıl Nuh'u ve çocuklarını tufandan kurtardıysa kilise de bizleri tarihte ve her devirde yaşanan zorluk ve baskılardan imanlılarını kurtarır. Altın ağızlı ve Şam'lı olan Aziz Yuhanna "Nuh'un gemisi nasıl sularda içindekilerini kurtardıysa Kilisede aynene bütün yolunu şaşımış ve kaybetmiş olanları kurtarır.

İskenderiye Patriği Aziz Kirillos kilise için: "Kilise bir gemi veya tekne olarak düşünülmeli ve deniz yolcularıda kutsallaşan hrıstyanlardı" der. Aziz Kipriyanos ise kilise için "Rab'in evi" veya "Anne" "Rab'in evi yeganedir kurtuluş kilisenin dışında mümkün değildir... Hiç kimse kilise olan anne olmazsa Tanrı'yı Baba saymaz." Bir anne nasıl evlatlarını korur besler ve büyütürse kilise de evlatları için böyle koruyucudur. Latin kilise babaları da kilisenin dışında kurtuluş olmadığını savunur. Kilise azizlerin toplumudur. Aralarında sıkı bir bağ olan ve sükunet veren bir diyalog içinde olan imanlı ve dindar kişilerin toplumudur. Öyleki vefat etmiş ve daha yaşamda olan bütün azizler ve biz imanlılar kiliseyi oluşturmaktayız. Bizler bu azizler için dualar ve anmalar ve de ilahilerle onları anarız. Onlar da dualar mucizeler ve sonsuz sevgileriyle bizleri korurlar.

Yol gerçek  ve hayat olan Mesih kilisede ikamet ediyor. Buna göre kilise Aziz Augustin'e göre "ebediyen devam eden İsa Mesih'tir". Bununla beraber Kutsal nimet ve gerçek bize Mesih yoluyla ulaşmıştır. Buna göre kutsallaşmamız ve nurlanmamız sadece kilise içinde mümkündür. Bunu anlayan ve kabul eden her imanlı Baba'nın şefkati Rab İsa Mesih'in iradesi ve Kutsal Ruh'un aracılığıyla ebedi kurtuluşa varcaktır.


                     
BİR TEK KİLİSEYE İNANIYORUM II

Büyük İman Açıklamasında "Bir tek kiliseye" inandığımızı ve bunun "yegane ve evrensel" (apostolik) olduğunu açıklar ve kabul ederiz. Böylece bütün imanlılar bu beyan ve itirafla kilisenin bütün özelliklerini kabul ettiklerini tasdik eder.

1. Kilise tek ve yeganedir. Ekümenik konseyde bulunan Tanrısal babalar bunu doğru bir şekilde ifade etmişlerdir. Madem ki Mesih birdir kilise de birdir. Kilisenin başı birdir: Mesih. Vücududa birdir: Kilise. Böylece mucizevi bir şekilde İsa'nın adıyla araya gelen her üç kişinin yanında İsa da gelmektedir. (Matta 18:20). Gerek evdeki kilisede (bir hrıstiyanın evinde) bulunan aile fertleri gerekse bir cemaatin imanlıları gerekse bir hristiyan gurubunun bireyleri ya da farklı ülkelere dağılmış olan bütün hristiyan bireyleri bir araya gelip kiliseyi oluştururuz. Böylece bütün dünyaya yayılmış olan hristiyanlar Mesih tek imanla kiliseyi oluştururlar.

2. Kilise kutsaldır. Kilise kutsaldır, çünkü kurucusu ve başı olan Mesih kutsaldır. Mesih kiliseyi sevdi ve onun için hayarını verdi öyleki kilise muhteşem, pak ve kutsal olsun. Kilise kutsaldır, çünkü Tanrı'ya adanmıştır ve böylece bireylerini kutsallaştırma gayesi vardır. Bunun için imkanlarını o şekilde kullanır ki bütün bireylerini kutsallaştırsın. Antakyalı Aziz İğnatiyus'a göre : "Kilise kutsallaşmış azizlerin ve velilerin cemaatidir." Altın ağızlı Aziz Yuhanna kiliseyi "manevi bir tadavi merkezi" olarak nitelendirir. Öyleki bizler de bu aziz kilisenin bireyleri olmaya çağrılmış bulunuyoruz.


3. Kilise evrenseldir. Bir çok kilise babası kiliseyi evrensel katolik yani bütün dünyaya ait ortak olarak kabul eder. Aziz Vasilyos'a göre"Kilise bütün dünyayı içine almayı gaye edinmiştir." Öyleki her kes bir tek çoban olan İsa'yı ve koyun olan biz imanlıları teşkil etsin. Kudüs Patriği Aziz Kirillos'a göre: "Kilise bütün dünyaya yayılmış evrensel ve ortak değerlere sahiptir. Öyleki bütün dünyada bulunan kilise toplulukları ve kiliseler Kutsal Ruh'un aracılığıyla bir kilise olurlar. Buna ek olarak kilise babaları kilisenin dışında olan ve kendilerine hristiyan adı veren bütün diğer topluluk ve tarikatları evrensel kiliseye mensup olarak kabul etmez. Bunlar bencil ve kişisel görüş ve çıkarların ortak olduğu kutsal kılınmayan ve imanlı sayılmayan topluluk veya tarikatlardır.

Kilise apostoliktir. Kilise apostoliktir, çünkü apostolların yani havarilerin ve peygamberlerin koyduğu temel taştır. Bunun kenar taşıda Mesih'in ta kendisidir. (Efesliler 2: 20). Yani kilisenin prensibinin ve apostollarının (havarileri-öğrencileri) öğretisine dayandığını görürüz. Onun için Vahiyde ortodoks kilisesinin oniki temel taşı olduğunu görürüz. Bunların üzerinde on iki isim vardır, bunlar havarilerin isimleridir. O halde gerçek kilise ortodoks kilisesidir, ve böyle temellenmiş olmakla Mesih'in ve havarilerinin öğretisini hiç değiştirmeksizin katlısız olarak bu güne dek iletir. Kilisemiz apostoliktir çünkü Mesih'in zamanında ki ilk kiliseler gibi aynı prensib ve organizasyonla birlikte bütün özelliklerini katkısız ve eksiksiz bir şekilde taşır. Havarilerin zamanından itibaren diyakozlar, pederler ve episkoposlar vardır. O zamanda da bu günde de episkopos olmadan hiçbir şey yapılamaz. O zamanlarda olduğu gibi şimdide imanımızın esası Kutsal Şükran yani Efkaristiya sırrıdır. Bu sır Kurtarıcımız olan Mesih'in anılması için ayin töreniyle yapılır.

Kutsal kilisemiz yaklaşık iki bin yıl boyunca nice zorluklara ve baskılara boyun eğmeden bu güne dek bütün özellikleri ve ciddiyetiyle gelmiştir. Biz imanlılara burada düşen görev bunu üstlendiğimiz gibi büyük titizlik ve imanla Mesih'in istediği gibi bütün dünyaya yaymak ve kaybolmuş olan kardeşlerimize yardım eli uzatarak onları tekrar aramıza amaktır. Büyük İman Açıklamasında "Kutsal, evrensel ve apostolik olan bir tek kiliseye inanıyorum" sözleriyle işte bunu açıklamış oluyoruz.