7.GÜNAH VE İTİRAF

İnsan yaratılısından mükemmel bir varlıktır. İlk insan olarak sayılan Adem ve Hava gnüahsız olarak yaşamaktaydılar. Lakin serrirci şeytan onları kandırarak günah işlemelerine sebeb oldu. Böylece ılk günah ve aslı günah olarak bu güne dek yeni doğan her insanın taşıdığı günah oluştu. Bu atalarımızdan aldığımız aslı bir günahtır. Fakat Tanrı bizleri okadar çok sevdiki bizlere biricik oğlunu gönderdi. Öyleki O'na iman edip vaftiz olan her kes bu aslı günahtan kurtularak yeni bir hayat kazanacaktır. Günah her zaman fırsat arayan ve insanı gerçekten uzaklaştıran manevi bir yıkımdır. Aynı zamanda insanın hayatını zehir eden ve solduran günah, bizleri Tanrı'dan uzaklaştırır. Günümüzün bilim adamlarından P. Tornier'in yazdıgı gibi '' vicdan azabinin sembol olduğu manevi ızdıraptan daha beter ve ağır bir ızdırap olamaz. Günaha sapmış olan bir imanlı bundan vazgeçmezse orada kalır ve bu bir çığ gibi buyur. Artık onun hukmedemeyeceği bir duruma gelincede o insan ruhen ve manevi anlamda sıfıra düşer. Lakin bu duruma düşmemek için Tanrı biz günahkar kullarına tövbeyi vermiştir. İnsan kalpten edilen gerçek bir tövbe ile Tanrı'ya tekrar döner, gerçek yolu bulur ve bir daha günah işlememek üzere kendini manevi güçlerle besler (Yuhanna 20:23).

Tövbe ve itiraf insanın bütün günah ve kirlerinden arınması ve tertemiz olarak yeniden doğmasıdır. Günlük hayatımızda kirlerden ve mikroplardan arınmak için nasıl temizleniyorsak manevi bakımdada guüahlarımızdan ayrılmak ve temiz vicdana sahip olmak için itiraf yapıp tövbe etmeliyiz. Bedeni temizlik mecburi ve önemli ise manevi temizlikte öyledir. Çünkü insan bedeni ve ruhi yapıdan oluşmaktadır. Bunun öyle olduğunu daha iyi anlamak ve desteklemek için Kutsal
Yazı'lara ve kilise tarihine bir göz atalım. ''Sen önce günahlarını şöyleki hak bulasın''(İsaya 49:26). ''Eğerki günahlarımızı itiraf edip tövbe edersek Tanrı adildir ve bizleri günahlarımızdan arindirip her haksızıiktan koruyacaktır'' (Yuhanna 1:9). Büyük Aziz Atanasios şöyle der: '' İnsan vaftizle birlikte Kutsal Ruh'un lutfu ve nuru ile dolar. Aynı şekilde itiraf edip günahlarindan tövbe eden Mesih'in lutfunu ve şefkatını ruhani papazın aracılığıyla alır''.

Altın Ağızlı Yuhanna şöyle der:'' İtiraf ve tövbe büyük bir sırdır. Çünkü bununla birlikte yapılan bütün günahlar Tanrı capında silinir ve yok olur. Bu büyük bir sırdır. İnsan bu sirla birlikte günahlarından arınır temiz bir şekilde Tanrı şukünetine kavuşur bunun için buna ikinci vaftizde diyebiliriz''. Bilgin August Nicolaus'a göre:'' Günahlarını itiraf edip tövbe eden üstün manevi kuvvetlerden güç ve hayat kazanır. Ruhunda olan kibirlilik ve koraklık yok olur''. Rahmetli Atina Baş Episkoposu Hristostomos Papadopulos şöyle der:'' Günahın itirafı ve tövbe kilisenin imanlılarının ruhlarına verdiği en önemli fayda ve nimettir''. Demekki Tanrı'nın bize verdiği bu hediye yoluyla O'ndan uzaklasan ve günaha sapmış olan her imanlı O'na itiraf ve tövbe yoluyla tekrar dönerek O'nun lutfunu ve şefkatını kazanmakla birlikte kalbinde O'nun şukünetini bulur ve hisseder.

Bir gün bir genç ruh babasına: '' Günah işledim ne yapmam gerekiyor'' diye sordu.  Ruh babası ona: ''İtiraf edip tövbe et'' dedi. Genç kırgın bir kalple: '' Ben bunu hep yapıyorum ve her seferinde yine hataya düşü günah isliyorum ne zamana kadar ititraf edebilirim''dedi. Ruhani babası ona: '' Ölüm seni ayakta bulana kadar evladım'' diye cevap verdi. Demekki insan hayatı boyunca düşe kalka bir caba ve onu kıskırtan kötü güçlerle bir savaş içindedir. Bu savaş içinde önemli olan düşmekle birlikte kalkmaktır. Başka bir ifade ile günahla birlikte bunu kabullenip bir daha yapmamak hırsıyla tövbe etmektir. Kalplerimizin içini gören her eşye kadir Rab Allah bizlerin amellerimize ve imanımıza göre düşen sevgiyi ve şefkatı gösterecektir. 

TANRISAL KOMUNYON

Manevi beslenmemiz için şimdiye kadar saydıgımız bütün yollariı yanışıra hristiyan bir imanlı için Tanri ile bağlantı kurma ve manevi anlamda O'nu gerçekten anlamaniın en önemli yolu komunyondur. Komunyon Mesih'in bedenini ve kanını kutsal ayinde içimize almamızdır. Bu manevi beslenmeyi kurtarıcımız Mesih bizlere şöyle açıklamaktadır: ''Eğer insanoğlunun etinden yiyip kanından içmezseniz içinizde hayat yoktur. Etimden yiyip kanımdan içenin ebedi hayatı vardır.'' (Yuhanna 6:53-54). Yani imanlı için Rab'in bedeni ve kanı önemli bir manevi gıdadir. Ama bu manevi beslenme nasıl olacaktı? Bunu yine en iyi açiklayan Rab İsa Mesih'in ta kendisidir. Son akşam yemeğinde oğrencilerini bir araya toplayarak ekmeği eline aldı, onu kutsadı ve oğrencilerine vererek şöyle dedi:' ' Alınız ve hepiniz bunda yiyiniz, bu sizler için feda edilen bedenimdir. '' Daha sonra aynı şekilde şarap kupasını alarak onu kutsadı, ve havarilerine vererek şöyle dedi: '' Hepiniz bundan içiniz, bu sizler ve birçokları için günahlarının kurtuluşu icin feda edilen kanımdır''.

Yüzyıllar boyunca bütün hristiyanlar Rab'in bu emrine itaat etmislerdir. Bu günde her kutsal ortodoks ayininde yapılan en onemli toren budur. Papas mihrabin içinde olan kutsal masada ekmekle şarabı kutsayarak Mesih'in son akşam yemeğindeki sozlerini tekrarlar ve işte o zaman Kutsal Ruh aracılığıyla ekmek ve şarap Mesih'in bedeni ve kanına dönüşür. Biz imanlılar içinden itiraf edip tövbe eden ve kendini Mesih'e hazır hisseden imanlı buna büyük bir zevkle istirak (katılır) eder. Mesih'in bedeni ve kanından almak ve bu kutsal torene istirak etmek, hayatımız ve ilerlememiz için gerekli ve önemlidir. Bunu Rab'in bize bıraktığı mesajlardan ve kilisenin azizlenden de anlayabiliriz. Tanrisal komunyon bizlere şıfa ve güç verir bizleri takdis eder. Öyleki hristiyanların hayatının merkezi ve temeli olur. Boylece:

(1) Kutsal Konsillerin tespit ettigi kanunlar sık-sık Tanrısal komunyonu ongörur.

(2) Aziz Vasilios şöyle der:'' her gün bile komunyona katılmak iyi ve yararlıdır''.

(3) Kudus Baş Episkopsu Aziz Kirillos şoyle der: '' Mesih'in bedenine ve kanna katilmakla bizim kanımızda aynı zamanda Mesih'in  bedeni ve kanı dolaşır.
        
(4) Samli Aziz Yuhanna şöyle der: '' Başka birçok insanda aynı torene katıldığında yani Mesih'in bedenine ve kanna ortak oldugundan bu kutsal sırda bütün imanlılar manevi anlamda bir olurlar. Öyleki artık manevi acıdan tek bir vücut vardir o da Mesih'in vücudu ve kanıdır .'' Buradanda bu kutsal sırla Mesih'in ortak bir vcudu olan kutsal kilisesini teskil ederiz.

(5) Bunların yani sıra  kutsal ayin toreninde papazın dualarından da anlaşıldığı gibi bu kutsal sırda Kutsal Ruh'un bütün nimetleri imanlıların ruhların doldurur. En değerli armağan alan Kutsal Ruh'un lutfu imanlların üzerine iner. Buna göre imanlı gerçek uzum bağina katılır. Başka bir ifade ile Tanrısal tabatin bir parçası olur, hatta en son derecede imanlı Tanrılasır.